Kończymy wspólnie przeżywany, kolejny rok- 2011; dni naszych rekolekcji, dni pielgrzymki, spotkań...zmartwień, radości... Jakże trudno mierzyć się z czasem, danym nam do przeżycia. To z tej niemocy, niewiedzy przychodzą do nas te ludzkie słabości, nieudolne ucieczki od problemów, zmartwienia. Nie mamy często siły , aby podnieść to nasze brzemienne życie do pionu, do gotowości w stawaniu z podniesionym czołem, przed tym co łamie, przygniata...

A tu Jezus przychodzi znowu, w niezrozumiały nam sposób, tak zwykły, a jednocześnie niezwykły, że nie potrafimy sobie tego ciągle wyobrazić - bo żeby się narodził, to potrzeba tego stanu błogosławionego - Adwentu.

Jeżeli Jezus ma przyjść na świat dla mnie, to ja muszę Go już wcześniej nosić w sobie. Może człowiek jest tym bardziej tajemnicą, że nosi w sobie sekret tego poczęcia. Sekret dla niego samego. Sekret nawrócenia.

Mamy za sobą zwykły, podobny do innych lat - czas. Czas , w którym traciliśmy dla wygody, dla "mieć". zatracaliśmy promyki piękna, przez przestawienie akcentu w naszym życiu.
Zauważmy jednak, że piękno tej jesieni, przedłużone słonecznym szelestem kolorowych liści, otwiera nam oczy na coś nowego, innego niż to, co minie z odchodzącym rokiem .

Coś się kończy, a jednocześnie zaczyna. Kończy się kalendarz- pełen zdarzeń; zawirowań, upadków, powrotów, uniesień, zwycięstw, ale zaczyna się czas nadziei, że jutro bogate w nowe spotkania, w nowe przyjaźnie, w nowe Słowo- musi narodzić się z bogactwa naszej przemiany, a nie żeby zapełnić pustkę wypalenia. Z taką nadzieją wejdźmy w czas łaski i darów, które Bóg przygotował dla nas na nowy rok pracy nad sobą.

Sabina z Wałbrzycha

Pod przewodnictwem Kapłanów: Ks Bronisława, Ks Roberta, O. Piotra, a także Ks Sławomira i Ks Pawła, w Zagórzu Śl. odbyło się liczne jak zawsze/ ponad 120 osób/

XXXVII Spotkanie Rekolekcyjne - dla osób uzależnionych i ich rodzin.

Temat rekolekcji : " Co jest najważniejsze?"

Każdego dnia jesteśmy poddawani różnym presjom, ale także mamy szanse wyboru, tego co ważne i oddalać to co uwiera, a co nie do końca musi być obecne w naszym życiu.To trudne decyzje i nie zawsze zwycięskie, ponieważ mylimy nasze wybory z rezygnacją, a to często oznacza poddanie.

Jesteśmy ludźmi - mimo ran po uzależnieniach-RADOSNYMI!.
Jesteśmy zwyciężcami własnych słabości, WŁAŚCIWEJ HIERARCHII WARTOŚCI.

Jest takie powiedzenie:"Dzięki burzom, drzewa zapuszczają głębiej korzenie". To także o nas!

Do zobaczenia w marcu 2012 r
Sabina z Wałbrzycha

Fotoreportaż z rekolekcji:

Drodzy !

Uzależnienie od alkoholu staje się poważnym problemem nie tylko dla osoby dotkniętej tą chorobą. Niszczy też relacje małżeńskie. Pomimo uczestnictwa w  różnych formach terapii dla uzależnionych lub współuzależnionych, problemy w małżeństwach pozostają często nierozwiązane. Brakuje dialogu. Pozostaje pustka i bezsilność ... I co dalej? Propozycją dającą szansę i nadzieją mogą być „SPOTKANIA MAŁŻEŃSKIE” .

Rekolekcje „ Spotkania Małżeńskie” mają na celu pogłębienie więzi małżeńskiej, są pomocą w lepszym i głębszym zrozumieniu się nawzajem męża i żony. Stwarzają okazję do odnowienia i pogłębienia wspólnoty dwojga ludzi ze sobą i z Bogiem.

Dokonuje się to poprzez taką formę dialogu, która pomaga w  lepszym poznaniu samego siebie oraz współmałżonka, poznaniu swoich i jego uczuć oraz postaw. Dialog ten prowadzi do zwiększenia wzajemnego zaufania, zrozumienia intencji oraz zaakceptowania współmałżonka.
W skupieniu i oderwaniu od spraw codziennych, mąż i żona mają możliwość wspólnej refleksji nad  najgłębszymi sprawami ich życia. Zachowana jest całkowita tajemnica rozmowy.

„Spotkania Małżeńskie” prowadzą trzy pary małżeńskie i ksiądz. Prowadzący dzielą się własnym doświadczeniem dialogu i proponują uczestnikom taką formę refleksji-dialogu, która będzie autentycznym spotkaniem w miłości , we dwoje.

„Spotkania Małżeńskie” odbywają się w Ośrodku Rekolekcyjnym „Fundacja Wioski Franciszkańskiej” w Janicach 16, 59-623 Lubomierz. Rozpoczynają się one w piątek o godz.18.00 a kończą w niedzielę ok.godz.15.00

Zapraszamy !!!

KOMUNIA Z BOGIEM ŹRÓDŁEM TRZEŹWOŚCI

Apel Zespołu Konferencji Episkopatu Polski
ds. Apostolstwa Trzeźwości na sierpień 2011 r.

Wstęp

Rok 2011 w naszej Ojczyźnie jest okazją do przypomnienia dziedzictwa trzech wielkich synów polskiego Kościoła. Trwamy w dziękczynieniu za błogosławione życie Jana Pawła II, którego papież Benedykt XVI wyniósł do chwały ołtarzy. 3 sierpnia obchodzimy także 110. rocznicę urodzin sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego. Zbliżamy się również do uroczystości zamykających rok św. Maksymiliana Marii Kolbego. Ci wielcy pasterze ukazują nam drogi chrześcijańskiej świętości. Są też wzorami troski o trzeźwość człowieka i całego narodu. Ich świadectwo mobilizuje nas do godnego przeżycia sierpnia – tradycyjnego miesiąca abstynencji.

Kościół prosi wszystkich Polaków o świadectwo abstynencji z motywów religijno - moralnych, wychowawczych i patriotycznych. Abstynencję możemy ofiarować Bogu jako wynagrodzenie za grzech pijaństwa. Jest ona także znakiem troski o zbawienie tych, którzy nadużywają alkoholu lub są zagrożeni uzależnieniem. Możemy ją ofiarować drugiemu człowiekowi w trosce o jego godność. To niezawodny lek na uzależnienie oraz bezcenne wsparcie trzeźwiejących. To wartościowy przykład wychowawczy dla najmłodszych oraz umocnienie tych, którzy zachowują umiar. Abstynencję możemy także ofiarować naszej Ojczyźnie.

Pamiętając o bohaterach polskiej niepodległości i wolności, mamy okazję podjąć osobistą walkę z tym, co niszczy i osłabia naród.Podjęcie abstynencji to również szkoła samokontroli. Wiele osób deklaruje, że alkohol nie stanowi problemu w ich życiu. Gdy jednak przychodzi do podjęcia abstynencji, rzekomo wolni ludzie  nie potrafią przeżyć kilku tygodni bez alkoholu.

Niech więc miesiąc abstynencji będzie próbą naszej wolności. Pokażmy, że potrafimy żyć szczęśliwie bez alkoholu.